Een verslag door Linden Pu
We waren schaduwfavoriet voor de titel, want na enkele versterkingen en de concurrentie te bekijken, bleken we op elo ongeveer 3de te zijn, en dus kandidaat op de titel. Beveren zal dit seizoen dé te kloppen ploeg worden, maar ook dit Gent wordt een kanshebber.
Wij waren dus na die twee ploegen de derde op elo. Met Gent weet je natuurlijk nooit, die club is zo groot en met zo veel spelers zijn de ploegen heel moeilijk te voorspellen. Tegen ons hielden ze zich absoluut niet in. Maar voor we aan de match beginnen, eerst de ploeg voorstellen, want we hebben weer een nieuw gezicht. Maxim heeft ook de overstap uit West-Vlaanderen gemaakt en zich bij Lier vervoegd. Zo krijgt het Brugge aan de Nete toch meer Brugse invloeden dan waar het op hoopt.
De sfeer voor aanvang was goed, we geloofden in onze kansen, maar toen de namen verschenen op de liveborden keken we snel even naar de elo’s (en de leeftijden) van de spelers en het bleek een zware wedstrijd te worden. Tip aan KGSRL: projecteer pas de namen als de match begint, er zullen ploegen zijn die vroeg komen in de hoop dat ze kunnen voorbereiden. Maxim en ik hadden geluk dat enkel de eerste vier borden geprojecteerd werden, moest het debuut en mijn 2de jaar toch tegenvallend beginnen, was het zo erg niet.
Maar na de match keerde die gedachte toch wel even om. Onze vier topborden hadden misschien liever niet live gezeten en de match van Maxim en mezelf was eigenlijk niet slecht. Bij iedereen bleek er wel wat roest te zitten, en de openingstheorie een beetje (ver) zoek. Sander verwoorde zijn match op deze manier: “Met een minnetje uit de opening en nooit helemaal gelijk kunnen komen, maar de computer was milder dan ik had verwacht (niet slechter dan -0,5).” Nadat hij nog een pion blunderde stond hij wel degelijk slechter, gelukkig kon zijn tegenstander het niet afwerken en werd het een remise. De opening van Peter was ook een ‘groot succes’, na zet 3 was er een paard op a3 te vinden, en 15 zetten later waren alle stukken geruild en stond hij een pion achter. Steven speelde dan weer creatiever, maar volgens de engine wel aanvaardbaar, met wel het probleem dat als je de plannen in de stelling niet kent er ook moeilijk iets mee kan doen. Na onnodig spanning lossen werd het een match verdedigen en op het einde verliezen. Will leek het vooral in het middenspel moeilijk te hebben, de pionnenstorm tegen zijn koning ging hard en er waren geen gecoördineerde stukken meer.
Maxim moest ook een match verdedigen, hij kwam in een ruil van het Frans uit, maar op een of andere manier wel met een tempo of drie minder. Hoe hij het deed, geen idee, maar zijn tegenstander kon er niet door. Frans is dus zó goed, dat je zelfs met enkele tempo’s minder gelijk kunt houden. Geen slecht debuut, als je weet dat zijn tegenstanders ongeveer 130 elo meer heeft en FM is. Ikzelf speelde wel een degelijke opening, maar mijn middenspel was minder. Ik kon een pion winnen, maar dan ruilde ik actieve stukken voor passieve of ik kon voor de aanval gaan. De keuze voor de aanval bleek correct, de uitvoering iets minder. Ook deze match bloedde dood tot een remise. Op die manier starten we dus met een 4.5-1.5 nederlaag en ligt er dus al niemand meer op vat-koers en wij zijn misschien al geen titelkandidaat meer, maar het seizoen is nog lang.
De ploegsfeer is ook dit jaar wel weer top. Iedereen bleef hangen om nog iets te eten en miserie te verdrinken in de vorm van whisky sour, wat de zure nederlaag toch iets aanvaardbaarder maakte. Veel werd niet gedronken, de kater kwam wel degelijk van de match. Daarnaast liep ook de integratie van Maxim bij de rest van de ploeg vlot. Als we de volgende keer winnen, zal er meer feest zijn ene meer reden tot lachen. We blijven geloven in onze kansen, en we blijven strijden, zoals gezegd is het een lang seizoen en er kan nog veel. En indien nodig heeft Eric nog twee jokers in zijn achterzak zitten.