Een verslag door Erik.
Het was een mooie maandag op het tornooi van Brasschaat. De 4 spelers van ChessLooks (Kevin, Irmuun, Nomingoo en Erik) behaalden 3,5 uit 4.
Het tornooi wordt gespeeld in de mooi gerenoveerde Ruiterhal in het prachtige park van Brasschaat. De omstandigheden om te schaken zijn dan ook optimaal en organisator Guy Baete heeft aan alle details gedacht om het de spelers zo aangenaam mogelijk te maken. Kortom, toporganisatie! Zelf probeer ik het sportieve aan het aangename te koppelen, door ofwel met de mountainbike naar Brasschaat te rijden ofwel te voet naar de tornooizaal te wandelen (heen en terug 26 km).
Voorlopig blijven de uitslagen de elo-verwachtingen volgen. Zo won Kevin in ronde 1 logisch van een lager geklasseerde speler en moest hij in ronde 2 de wet van de sterkste ondergaan tegen een tegenstander van +2000 elo. In ronde 3 kwam het tot een felbevochten remise tegen een talentvolle jeugdspeler.
Irmuun en Nomingoo hadden het in ronde 1 en 2 niet getroffen met hun tegenstanders die veel meer elo hadden. Toch verdedigde Irmuun zich in ronde 2 tot het uiterste, maar moest uiteindelijk toch berusten in een nederlaag. In ronde 3 wonnen broer en zus dan vrij makkelijk tegen een op papier minderde tegenstander. Ze doen beiden echter weeral extra ervaring op in dit open tornooi.
Ikzelf speel in het seniorentornooi (+55). Op dag 1 mocht ik al aantreden op het eerste bord tegen de ‘number 1 seat’ Rudi Knors (1972 elo). In een complete remisestelling maakte ik echter een kleine inschattingsfout. In plaats van het paard van mijn tegenstander te nemen, speelde ik mijn paard achteruit. Hiermee ging een centrumpion verloren en nadien ook de partij. Hier zat echt meer in, wat mijn tegenstander ook meteen toegaf.
In ronde 2 speelde ik een solide partij tegen een iets lager geklasseerde tegenstander. Na een lokzet gevolgd door een tussenzet, verloor hij een loper. Nadien verdedigde hij zich met de moed ter wanhoop, maar toen hij ook nog een tweede pion dreigde te verliezen, gaf hij zijn strijd op.
In ronde 3 speelde mijn Nederlandse tegenstander (1777 elo) lang een symmetrische stelling. Rond zet 30 belandden we zo in een remise-achtige stelling. Net toen in van plan was om zelf remise aan te bieden (ik moest ook nog 2 uur naar huis wandelen), zag ik nog een mogelijk valletje. Ik besloot dat toch nog eerst eens te proberen en zien hoe hij reageerde. Voor hem was het immers verleidelijk om mijn niet gedekte toren te pennen. Hoe verleidelijk ook, het zou hem een stuk kosten omdat ik een onverwacht antwoord had. Tot mijn niet geringe verbazing liep hij met zijn ogen open in mijn val.
Onderstaande stelling gaat als volgt verder: Le4! Te7?
Nadat ik mijn zet speelde, gaf hij onmiddellijk op. Vinden jullie de oplossing?